Addy Veldhoen Docent/instructeur neemt na 48 jaar afscheid van de bouw

 

‘’Het gaat erom dat je goed naar de leerlingen luistert’’

Zijn vader was slager en hij had op zich makkelijk naar de  MTS gekund. Maar de piepjonge Addy Veldhoen wilde graag de bouw in. ‘Dat trok me enorm. Ik vond bouwen altijd al machtig mooi. Mijn vader zei dat ik maar eens bij Ten Voorde langs moest gaan, dat was lekker in de buurt. Daar konden ze vast wel iemand gebruiken.’’

Het is nu bijna een halve eeuw geleden dat de toen vijftienjarige Apeldoorner naar de aannemer stapte. Na maar liefst 48 jaar heeft hij afscheid genomen. De laatste dertien jaar was Addy werkplaatscoördinator van Bouwmensen.  ‘’Ik kon in 1972 als broekie meteen beginnen en werd ingezet voor de meest uiteenlopende klussen. Nieuwbouw, verbouw… ik deed van alles en leerde het vak in de praktijk. Vooral restauratiewerk vond ik prachtig. Ik heb mezelf altijd ontwikkeld. Zo volgde ik de opleiding aspirant gezel bij de toenmalige Stichting Vakopleiding Bouw. Daarna heb ik in Arnhem mijn diploma bouwkundig opzichter/tekenaar gehaald.’’

Lesgeven

Addy merkte al snel dat hij heel graag iets van zijn mooie vak aan anderen wilde doorgeven. ‘’Lesgeven heeft me altijd in het bloed gezeten. Bij mijn eerste werkgever hield ik me al bezig met het begeleiden van leerlingen. Het was dan ook een logische stap om de leermeestersopleiding te gaan doen. Die heb ik met succes doorlopen.’’ Addy was erg betrokken. Als een leerling bijvoorbeeld zijn diploma moest ophalen, ging hij mee. Bij Ten Voorde leerde hij Martien van Reen kennen, de huidige Manager van Bouwmensen. ‘’Op een gegeven moment fietste ik langs het pand aan de Sleutelbloemstraat waar Bouwmensen nu zit en ik dacht: ‘’Als ik dáár eens zou kunnen werken… Ik kwam thuis en of je het nu gelooft of niet: Martien belde. Er kwam een baan vrij. Of dat iets voor mij was?’’

Vertrouwen

Addy had allerlei administratieve taken maar werkte ook mee aan projecten zoals de Week van de Techniek. ‘’Maar het begeleiden van de leerlingen was toch écht mijn passie.  Ik vind het leuk om jonge mensen iets bij te brengen, zelf een stap terug te doen en te zien hoe ze  zich verder ontwikkelen. Het gaat niet alleen om het inpompen van lesstof.  Je moet een vertrouwensband met de leerlingen ontwikkelen, goed naar hen luisteren. Niet meteen met een oordeel komen maar eerst hun verhaal aanhoren. Ik nam ze dan altijd even apart.’’ Addy was steeds bereid, nieuwe dingen te leren, ook al liep hij al jaren mee. Aan de muur in de vergaderruimte hangt een groot papier vol managementkreten, bedoeld als ondersteuning bij de opzet van het Persoonlijk Ontwikkelings Plan voor stafleden.  Addy werkte onlangs nog mee aan zo’n plan.

Vakkennis

De jeugd is niet zo heel veel veranderd, vindt de Apeldoorner. ‘’Een verschil met voorheen  is wel dat de vakkennis bij leerlingen die van het VMBO afkomen, minder groot is.  Op de vroegere LTS werd meer kennis bijgebracht. Een onderscheid  is ook dat er nu veel meer mensen zijn die op een niet  – traditionele manier instromen. Bijvoorbeeld mensen die via het UWV zij-instromen of op latere leeftijd iets anders gaan doen. Dat maakt het werk gevarieerder en uitdagender. Ik geloof helemaal in het systeem van de Beroeps Begeleidende Leerweg, met een combinatie van praktijk en theorie. Dit  biedt leerlingen volop de kans de praktijk in hun eigen tempo onder de knie te krijgen. ‘’

Mountainbike

Addy kijkt met weemoed terug op de mooie tijd die hij heeft gehad. ‘’Ik zal de leerlingen en collega’ s enorm missen. Ik had nog anderhalf jaar door kunnen gaan en de vijftig vol kunnen maken, maar het is goed zo. Ik ga met een gerust hart weg. Mijn werk is bij mijn opvolgers Arend Ham en Wouter de Vries in goede handen. Ik hoef de komende tijd niet stil te zitten, want ik wandel graag en zit veel op de mountainbike. Ik zwem en duik regelmatig en ben al veertig jaar instructeur bij de Apeldoornse Reddingsbrigade. En onze kinderen zullen wel eens een beroep op me doen als ze een klusje  hebben…’’